امروز صبح سطل زباله‏ی دخترک پر از گل‏های سرخ تازه‏ای بود که بوی عشق‏های مرده را می‏دادند.‎

سلام     سلام     سلام

امروز ۲۷ بهمن (۱۷فوریه ) : خب یک روز از ولنتاین گذشته ( البته ولنتاین فرنگی )

اما پس فردا ۲۹ بهمن مصادف با ولنتاین پارسی (روز سپندار مذگان در تقويم

جديد ايراني دقيقا مصادف است با 29 بهمن، يعني تنها 3 روز پس از والنتاين فرنگي! )اگر جشن والنتاين در مغرب زمين به سه قرن پيش از ميلاد برمی گردد،

روز عشق در ميان ايرانيان متعلق به بيست قرن پيش از ميلاد است.

در کتاب ابوریحان بیرونی در خصوص این روز آمده است که «این جشن ویژه زنان و
روز ارج گذاشتن به زنان نیکوکار بوده که در آن از شوهران خویش پیشکش دریافت
می کرده اند، از این رو آن را جشن مزدگیران نیز می خوانده اند.» شادی، تفریح،
عشق ورزی، قدردانی، هدیه و پیشکش دادن و یاری رساندن، به خصوص در مورد
زنان، به دوش گرفتن وظایف زنان توسط مردان و استراحت کامل آنان از کار و تلاش
به پاس تلاش یک سالشان از مهمترین مشخصه های این جشن است.
سپندارمذ تنها نمونه ای از شکوه و زیبایی پشتوانه های فرهنگی ایران است که

به فراموشی سپرده شده است. ولی این مختصر داشته غربیان است که با این
سرعت و وسعت جهان را سیر نموده و چهره ای جهانی به خود گرفته و توانسته
بی هیچ چالشی مانند بسیاری از سنت های فکری و رفتاری آن دیار، آرام و بی

صدا وارد زندگی و فرهنگ جوامع مختلف شود و همه را هم صدای خود کند. دلیل

این امر چه می تواند باشد؟ توان اقتصادی و سیطره صاحبان ولنتاین به فناوری

معاصر ارتباطات و وسایل ارتباط جمعی و قوی تر عمل کردن آنها به واسطه این امکانات، نبود خودباوری ما و عدم تلاش برای شناخت و ماندگاری گنجینه های فرهنگی خود یا در وجود نداشتن شرایط و زمینه گسترش جشن ها و مناسبات نشاط آور، جذاب و منطبق با روحیات، نیازها و سلایق مردم.

               راستی امروز ۲۷ بهمن ... همین جوری   .....  تولدم مبارک

                                                                         نوشته شده توسط رضا

يه روز وقتي به گل نيلوفر نگاه مي کردم ترس تموم وجودمو برداشت که شايد منم يه روزمثل گل نيلوفر تنها بشم. سريع از کنار مرداب دور شدم. حالا وقتي که ميبينم خودم مرداب شدم دنبال يه گل نيلوفر مي گردم که از تنهايي نميرم و حالا مي فهمم گل نيلوفر مغرور نيست اون خودشو وقف مرداب کرده....

دشوارترین باور

                         پذیرش باطل بودن چیزی است که

به گمان حق

                        هستی خویش را به پای آن ریخته ایم ...

                                                                نوشته شده توسط رضا

                                منبع                نوشته شده توسط رضا

جبران خليل جبران

هیچ بارانی نمی بارد مگر صفا دهد.
هیچ گلی جوانه نمی زند مگر هدیه شود.
هیچ خاطره ای زنده نمی ماند مگر شیرین باشد.
هیچ لبخندی نیست مگر شادی بیاورد.
وهیچ بهاری نمی اید مگر سال دیگری در پیش باشد.
پس بگذار باران شوق بر زندگی ات ببارد تا روحت را صفا دهد.
گل های عشق در دلت جوانه زنند تا انهارا به دیگران هدیه کنی .
خاطراتت قشنگ باشند تا همواره بیادشان بیاوری.
لبخند بر لبانت نقش بندد تا شادی را بیفشانی.
و بهار بیاید تا بدانی باز هم فر صت بودن هست......

                                                                         نوشته شده توسط رضا

 ظرف شد اما....

 زیبا نشد...

هي فلاني...؟ ...مي داني؟... مي گويند رسم زندگي چنين است!!!!!!! مي آيند..... مي مانند..... عادتت مي دهند..... و مي روند.... وتو در خود مي ماني .... و تو تنها مي ماني.... راستي نگفتي رسم تو نيز چنين است؟ مثل همه ي فلاني ها هستي؟؟؟؟

                                                             سهراب

                                               نوشته شده توسط رضا

      اين حسين كيست ...؟

       ستاره ی خوشبختی از دور سوسویی زد

در ناپایداری یک شب کوتاه

       که من

                     خاطره اش را

چون فانوس خیالی

         بر سقف شبهای دگر آویخته ام ......

                                                                         نوشته شده توسط رضا

واسه همین هم قالب رو عوض کردم ( که ای کاش نمی کردم  ) .

باشه همه چی برگشت به حالت اول .  خوبه امیر حسین راضی شدی ....

روزي در آخر ساعت درس يك دانشجوي دوره دكتراي نروژي ، سوالي مطرح كرد: استاد،شما كه از جهان سوم مي آييد،جهان سوم كجاست ؟؟ فقط چند دقيقه

به آخر كلاس مانده بود.من در جواب مطلبي را في البداهه گفتم كه روز به روز

بيشتر به آن اعتقاد پيدا مي كنم.به آن دانشجو گفتم: جهان سوم جايي است

كه هر كس بخواهد مملكتش را آباد كند،خانه اش خراب مي شود و هر كس كه بخواهد خانه اش آباد باشد بايد در تخريب مملكتش بكوشد.

                                                             * پروفسور محمود حسابي*

                                                                نوشته شده توسط رضا